Tom Barrack, Halep’te bir kadın yere düşerken Şam’ın mermer salonlarında “birleşik Suriye”nin masallarını anlatıyor. Düşmek istersen… Onu aşağı ittiler. Önce buz gibi bir idam gerçekleştirdiler, sonra vücudunu söküp, cinsel istismarda bulundular, sonunda da binadan attılar. Cesedini kaldırıma kaydırdı, haysiyetini insanlığın yüzüne çarptı.
Ve Washington hala “barış”, “bütünleşme”, “tarihi geçiş” hakkında konuşuyor. ” Hangi geçiş? Kadınları binalardan atan bir devlet var mı? Hangi hikaye? Gelecek bir kadının kanında mı yazılı?
Suriye Demokratik Güçleri (SDF) kesin bir şekilde söyledi: Bu bir hayvani ilişki. Bir savaş eylemi değil, bir düşüncenin barbarlığı. Bu aynı eski sistem sadece beraberliği bağlayan – sadece IŞİD yenildi diye değişen değil. Şam iç güvenlik güçlerinin listelerinde hala ölüm notunda Kürt isimleri bulunuyor.
Tom Barrack: “Yaptırımları kaldırdık, Suriye’ye bir şans verdik. “Fakat bu ifadelerin hiçbirinde Halep’teki o kadının adı geçmiyor. Yani onların “fırsatları” bizim sessizliğimizden geçiyor. Onların “barışı” bizim ölümümüz üzerine doğar.
Yıllardır “tek ordu”, “tek devlet”, “tek bayrak” talep ettiler.
Biz deriz ki:
Birlik, cesetlerimizi söküp atmakla yaratılmaz.
Eşitlik Kürt kadınının kanlarını yok saymakla yaratılmaz.
Adalet faili müttefik ilan ederek sağlanmaz.
Rojavas kadınları özgürlük için gittiklerinde, onların kalplerine bakıp “insanlık” dediniz. Şimdi aynı kadınlar öldürülüyor, bedenleri istismar ediliyor, dünya sessiz. Bu sessizlik sadece utanç değil – suç ortaklığı.
Şam’ı alkışlayan Washington’a, Halep’te gözlerini yuman Avrupa’ya, Arap Birliği’nin sahte dayanışmasına şu sözleri yönlendiriyorum:
Birleşmiş Suriye istiyorsanız, kadın bedenlerine basamak muamelesi yapmayı bırakın.
Özgürlük istiyorsan Kürt halkının kendi kaderine dokunma.
Bu kadın Halep’te düştü — ama Kürt halkının haysiyeti düşmedi.
Hala ayaktayız.
Ve bir şey açık olsun bu halk unutmaz bu halk affetmez
