Trump’ın İran’daki Kürd liderle görüştüğü bildiriliyor. Açıklamayı Kürdistan Yurtseverler Birliği Başkanı Bafıl Talabani yaptı. Talabani, görüşmede Trump’ın İran ve Irak’ta yürütmekte oldukları operasyonlarla ilgili kendilerini bilgilendirdiğini söyledi. Bu ara Amerika ve İsrail yeni seçilen İran savunma bakanı, genelkurmay başkanı ve devrim muhafızları komutanını da öldürdü. Seçileni anında vuruyorlar. Bu durum, MOSSAD ve CİA’nın Molla rejiminin merkezine sızdıklarını gösteriyor. Geri kalan rejim yöneticileri birbirlerine güvenmiyor. İçinde alıcı var diyerek takma dişlerine bile güvenmiyorlar.
İran’dan gelen görüşme talebini Trump reddetti. Ortada görüşecek bir rejim yok dedi. Yeni liderin seçileceği Kum kentindeki bina da vuruldu.
Bu ara günlerdir suskun kalan Hakan Fidan ortaya çıkarak;”İran’da beş Kürd örgütü ittifak yapmış, onları izliyoruz,” dedi. Ama nasıl izlediğini açıklamadı. Suriye Kürdleri, Şam ve Türk ordusunun kuşatmasından canınlarını ancak Suriye bayrağının altına sığınmakla zor kurtardılar. Ama İran Kürdistanı Rojava gibi kolay bir coğrafya değildir; vadileri, dağları ve nüfusu çok bir coğrafyadır. İran Kürdleri tecrübelidir, tarihi bir savaş ve geçmişleri var.
Hakan Fidan’ın İran Kürdleri takip ediyoruz söylemini pek şık bulmadım. Hatta Erdoğan ve Bahçeli açıklamalarına çok zıt buldum. Hani bu süreç Kürd-Türk kardeşliģi süreciydi. Devlet Bahçeli o gün şunu söyledi:
“Türk ve Kürd savaşta bir araya gelirse kimse onları yenemez!”
Ama Kemalistler ve bir takım milliyetçiler İran Kûrdleri özgûr olacak diye kıyameti koparıyorlar. İran Kürdlerinin Türkiye’ye yönelik sözlü veya pratik tek tehdit davranışları yok iken; şimdiden İran Kürdlerini şeytanlaştıran yayınlar yapıyorlar. Kardeşlik sürecine sığar mı bu? Mollaların idam vinclerinde sallanan Kürdlerini acısını zerre kadar hissetmeyenler nasıl Kürdün kardeşi olabilir?
Ama yine de içimdeki bir his Erdoğan’ın İranlı Kürdler konusunda daha sakin ve mantığa yakın bir politika izleyeceğini söylüyor, daha doğrusu bøyle düşūnmek istiyorum. Türkiye şu ana kadar Molla rejiminin hangi hayrını gördü? 45 yıldır Orta Doğu’da cihad dağıtıyorlar. Insan yararına tek politikaları yok. Hep savaş ve gerilim yarattılar.
Kemalistler ve bazı milliyetçiler ABD’nin ve İsrail’in İran, Çin ve Rusya ekseniyle olan kapışmasını getirip Kürdlerin kucağına koydular. Ayıptır yahu; Şah ve Molla rejimi döneminde Kürdlerin tek mutlu ve huzurlu bir gecesi olmadı. Kürdler kendilerine zulüm etmiş İranlı yöneticilerin cenazelerine ağlamak zorunda mı? Bu nasıl bir istek?
Eksik doğrulara sahip bir sürü Türkiyeli yorumcu ortalığa düşmüş İsrail Türkiye savaşını konuşuyorlar. Bomba ve füze özlemişler herhalde. Kaos ve toz duman özlemişler. Ya bunların Devlet Bahçeli kadar yorum kapasiteleri yok. Yorum yapmak zorundalar mı? Yorum yaparken de Kürdler İsrail ile bir olup Türkiye’ye saldıracaklar diyorlar. İşin garip yanı, binlerce kişi bu yalanları beğeniyle izliyor.
Türkiye’nin batı şehirlerinde 15 milyon Kürd yaşıyor. Sadece İstanbul’da 5 milyon Kürd var. Kürd halkının Orta Doğu’da, yani diğer parçalarda Türk, Arap ve Farslarla tarihi geçmişleri var. Kürdler körlemesine bir bölgesel düşmanlığın içine atlamaz. Bu tür safsataları üretenler herhalde savaşı çok özlemişler. Ancak ilk mermide nevzileri bırakıp kaçarlar. Kürdler kimseyle ittifak yapmıyor. Rejimler çökerken yıllardịr kotku ve tedirginlik içinde yaşadıkları yerlerden başlarını çıkarıp biraz özgürlük solumak istiyorlar.
İran Kürdlerinin vaktidir; özgür olacaklardır. Bunu hiç bir gūç engelleyemez. Hem Türkiye’de bir kardeşlik süreci başlatıp, sonra İran Kürdlerini tehdit olarak görmek yiğitliğe sığar mı?
Türkler; Kürdlerden değil, öncelikle bu çağa uymayan kendi ulusal ve dar hukuk yasalarından korksunlar. İran, İrak ve Suriye’yi geri yadalar götürdü. Ben onun için hep söyledim. Bir ūlkeyi būtün savaşlardan ve kötülüklerden koruyacak olan yasaların çağdaşlığıdır. Kürdleri hapishanelerde tutup onları düşman görmekle devlet en büyük kötülūğü kendi topluma ve onun grleceğine yapıyor.
Adalet, bir ülkeyi ve halkını koruyacak kurşun geçirmez bir zırhtır.
