Bir yıl daha geçti
Orman bakışlı gözlerini görmeyeli güneşte
Dalmayalı derinliğine
Kaybolmayalı yapraklarının arasında usulca
Hırçın bir deniz gibi
Dalga dalga sarılıp sana
Sırılsıklam ıslanmayalı
Ve doyasıya öpmeyeli deniz kıyısı dudaklarını senin…
Bir yıl daha geçti
Tanklarla, toplarla, bombalarla
Ölümlerle burun buruna
Yitirilmeyen yaşam sevincimiz
Ve umut yüklü türkülerle kucak kucağa…
Açlığın, yoksulluğun
Yakılıp yıkılan şehirlerin
Sokaklarda kol gezen ölümlerin
Çığlıkların…
Her silah sesinde amansızca vurulduğum
Ve oluk oluk kanadığım savaşların
Ve tanrıların savaşlara kurban olarak adadığı
Suriyeli, Filistinli, Kürdistanlı
Kadın ve çocukların üzerinden
Bir yıl daha geçti sevgilim
Bir yıl daha geçti;
Yağan kar taneciklerini kana bulayan…
Bir yıl daha geçti
Sensiz
Uykusuz
Aç ve susuz
Elektriğin içimizden bir nehir gibi akıp geçtiği
Ve işkencenin derin sularında vurgunlar yediğimiz…
Bir yıl daha geçti
Harcını gül ve güneşle kararak
Gülüşünden sığınaklar yaptığım
Acımı sevdan ile
Hasretimi düş ile bastırdığım
Ve senin o muhteşem gün ışığı gözlerinle
Işıl ışıl ışıdığım zindanlardan
Çığlık kokan bedenimden
Dilimden…
Ve mahpushanelerinden memleketimin…
Bir yıl daha geçti sevgilim
Sen yüreğime düştün düşeli
Seni bir dağ, Bir gül, bir karanfil
Gün ışığı çiseleyen ılık bir sabah
Sarı sıcak yağan bir güneş
Ve bir sevda şarkısı kadar
Yana yakıla sevmemin üzerinden…
(Ocak 1988-son dokunuş-Ocak 2015)
Savaş Karaduman
