Bir insanı sevmenin/ gülümsemenin
Ve aşkın güzelliğiyle…
Seni düşündüm de dün akşam yine
Gözlerinle baktığın her yer
Ve hasretle sarıldığın her şey olmak istedim
Seni düşündüm de dün akşam yine
Dağların kuytusundan sana ışıyan güneş
Ve gökten el sallayan sevdalı bir yıldız olmak istedim
Seni düşündüm de dün akşam yine
Saçlarını usulca okşayan rüzgâr
Ve toprağına -deli divane- düşen yağmur olmak istedim
Seni düşündüm de dün akşam yine
Sevdanın renkleriyle harmanlanan gök kuşağı
Taşkın akan seller gibi yüreğine yol açan çılgın bir ırmak
Ve nihayet
Yüreğine demir atan dönüşsüz ve küreksiz bir kayık olmak istedim
Seni düşündüm de dün akşam yine
Bahçende yeşerttiğin sevda çiçeğin -saksıda hercai menekşen-
Ve ellerinle dokunduğun her şey olmak istedim
Seni düşündüm de dün akşam yine
Dudağınla yaktığın sevda ateşin
Ve yüreğine henüz hiç dokunmamış olan o en güzel dokunuş -aşk-
En şık davranış/ en güzel bakış
Sana söylenecek olan
Ve henüz, Nazım Hikmet’in bile söylememiş olduğu
O en güzel söz olmak istedim
Seni düşündüm de dün akşam yine
Soluk soluğa şiirlere bulaşan bir aşk
Aşkla ölüme meydan okuyan en cesur öpüş
Ve dudaklarına -anayurdum gibi yerleşen- ezeli ve ebedi bir gülüş olmak istedim
-gözlerimizi ve ellerimizi birleştiren-
Seni düşündüm de dün akşam yine
Seni düşündüm de dün akşam
Seni düşündüm de dün
Seni düşündüm de
Seni…
Seni seviyorum sevgilim
Ağustos 1989 (PTT şantiyesi) Terme/ Samsun
Savaş karaduman
